เนื่องจากมองตัวเองแล้วรู้สึกว่า

"ม่ายมีความสามารถพิเศษอารายเลย"

เห็นบล๊อกคนอื่นเค้าวาดกาตูนกันมั่ง ไปเที่ยวมั่ง ไอ่เรามันแค่คนตัวน้อยๆ (?) คนนึง

คิดไปคิดมา

เออเรามีความสามารถพิเศษนี่หว่า

ภาษาไง

ที่จิงผมเกิดที่ภาคกลางแต่ไปๆมาๆได้มาอยู่ที่ภาคอิสานซะได้

ไหนๆมาอยู่แล้วก้อต้องได้ภาษาเสะ

 ในใจเราคิดไว้ว่าเค้าคงพูด ภาษาอิสานกันมั้ง(ลาว)

แต่พอมาอยู่เอ๊ะนี่มันภาษาอาราย?

เขมร? เหวอ น่ากัว

ไปๆมาๆเลยรู้ว่าบ้านตัวเองหนิ

ห่างเขมรไม่เท่าไหร่เอง

555

ตอนสมัยก่อนๆนู้นนนนนนนนนนน

ก้อเคยมีสงครามด้วยแหละ

ที่อำเภอข้างๆยังมีหลุมหลบภัยอยู่เลย (เคยเห็นนะ)

น่ากัวอ่ะดิ

แต่เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้วแหละ

(-0-)

ก้อเลยมาอัพเล่นๆเผื่อมีคนสนใจ

เอาคำหลักๆเลยเนาะ

 

 

หลายๆคนคงคิดถึงคำบอกรักเป็นคำแรก อ่ะฮั่นแน่

 

รัก = สะ-รัน (มันออกเสียงงี้อ่ะนะไม่รู้จะเขียนไง)

 

แล้วเวลาบอกรักหล่ะ?

มันก้อต้องมีคำนามต้วยใช่ไม๊

ถูกกกก

 

ผม ข้า I อั๊ว ตู = อัน

แก นาย มรึง = แอง (อันนี้ใช้กับผู้ชายนะ)

เธอ นาง = แฮง (ผู้หญิง)

พี่ = บอง

น้อง = ปะโอน

เนียง = นาง อินาง หนู

อะนาย = นาย หนู (ส่วนมากจะใช้กับเด็กผู้ชาย)

 

ทีนี้เวลาจะบอกเป็นประโยคก้อง่ายๆเลยเหมือนภาษาไทย

 

อัน สะรัน แฮง ออกแนว ฉันรักเธอ หรือ กุรักมรึง

บอง สะรัน เนียง พี่รักน้อง ฮี่ๆ ส่วนใหญ่จะไม่ใช้ บอง สะรัน ปะโอน เพราะอารายไม่รุ (- -a)

 

พอจะรู้กันแล้วแหละเนาะ

แล้วทีนี้ภาษานี้เนี่ยมันก้อมีระดับภาษาเหมือนกันนะใช้มั่วๆไม่ได้ เช่น

 

โฮป = กิน

ซี = กิน

จรอม = กิน

แต่ใช้ไม่เหมือนกันนะ

โฮป ออกแนวเรีบยร้อยเป็นทางการที่สุดถ้าเปรียบกับไทยก้อคือ "รับประทาน,ทาน"

ซี อันนี้เฉยๆ สามัญธรรมดา นั่นคือ "กิน"

จรอม -*- อันนี้มาแรงสุดใว้ใช้เรียกการกินที่เหมือบกับแหกคุกมากินเปรียบกับไทยคือ "ยัด,แ_ก"

 

ง่ายไม๊คับ (-0-)

คงต้องจบแค่นี้เพราะไม่รู้จะพูดไรต่อเหอๆ

ไม่รู้จะมีคนหลงมาดูไม๊

ถ้าอยากรู้ยังไงก้อเม้นไว้ละกันเนาะคับ

เดวจะมาตอบให้

 

ต้องขอตัวลาไปก่อน

แว้บ!