ภ า ษ า " เ ข ม ร " ง า ย นิ ด เ ดี ย ว !
posted on 17 Dec 2008 22:40 by l3adday-44เนื่องจากมองตัวเองแล้วรู้สึกว่า
"ม่ายมีความสามารถพิเศษอารายเลย"
เห็นบล๊อกคนอื่นเค้าวาดกาตูนกันมั่ง ไปเที่ยวมั่ง ไอ่เรามันแค่คนตัวน้อยๆ (?) คนนึง
คิดไปคิดมา
เออเรามีความสามารถพิเศษนี่หว่า
ภาษาไง
ที่จิงผมเกิดที่ภาคกลางแต่ไปๆมาๆได้มาอยู่ที่ภาคอิสานซะได้
ไหนๆมาอยู่แล้วก้อต้องได้ภาษาเสะ
ในใจเราคิดไว้ว่าเค้าคงพูด ภาษาอิสานกันมั้ง(ลาว)
แต่พอมาอยู่เอ๊ะนี่มันภาษาอาราย?
เขมร? เหวอ น่ากัว
ไปๆมาๆเลยรู้ว่าบ้านตัวเองหนิ
ห่างเขมรไม่เท่าไหร่เอง
555
ตอนสมัยก่อนๆนู้นนนนนนนนนนน
ก้อเคยมีสงครามด้วยแหละ
ที่อำเภอข้างๆยังมีหลุมหลบภัยอยู่เลย (เคยเห็นนะ)
น่ากัวอ่ะดิ
แต่เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้วแหละ
(-0-)
ก้อเลยมาอัพเล่นๆเผื่อมีคนสนใจ
เอาคำหลักๆเลยเนาะ
หลายๆคนคงคิดถึงคำบอกรักเป็นคำแรก อ่ะฮั่นแน่
รัก = สะ-รัน (มันออกเสียงงี้อ่ะนะไม่รู้จะเขียนไง)
แล้วเวลาบอกรักหล่ะ?
มันก้อต้องมีคำนามต้วยใช่ไม๊
ถูกกกก
ผม ข้า I อั๊ว ตู = อัน
แก นาย มรึง = แอง (อันนี้ใช้กับผู้ชายนะ)
เธอ นาง = แฮง (ผู้หญิง)
พี่ = บอง
น้อง = ปะโอน
เนียง = นาง อินาง หนู
อะนาย = นาย หนู (ส่วนมากจะใช้กับเด็กผู้ชาย)
ทีนี้เวลาจะบอกเป็นประโยคก้อง่ายๆเลยเหมือนภาษาไทย
อัน สะรัน แฮง ออกแนว ฉันรักเธอ หรือ กุรักมรึง
บอง สะรัน เนียง พี่รักน้อง ฮี่ๆ ส่วนใหญ่จะไม่ใช้ บอง สะรัน ปะโอน เพราะอารายไม่รุ (- -a)
พอจะรู้กันแล้วแหละเนาะ
แล้วทีนี้ภาษานี้เนี่ยมันก้อมีระดับภาษาเหมือนกันนะใช้มั่วๆไม่ได้ เช่น
โฮป = กิน
ซี = กิน
จรอม = กิน
แต่ใช้ไม่เหมือนกันนะ
โฮป ออกแนวเรีบยร้อยเป็นทางการที่สุดถ้าเปรียบกับไทยก้อคือ "รับประทาน,ทาน"
ซี อันนี้เฉยๆ สามัญธรรมดา นั่นคือ "กิน"
จรอม -*- อันนี้มาแรงสุดใว้ใช้เรียกการกินที่เหมือบกับแหกคุกมากินเปรียบกับไทยคือ "ยัด,แ_ก"
ง่ายไม๊คับ (-0-)
คงต้องจบแค่นี้เพราะไม่รู้จะพูดไรต่อเหอๆ
ไม่รู้จะมีคนหลงมาดูไม๊
ถ้าอยากรู้ยังไงก้อเม้นไว้ละกันเนาะคับ
เดวจะมาตอบให้
ต้องขอตัวลาไปก่อน
แว้บ!